จริง ๆ แล้วก็ไม่ใช่ของผมหรอกครับ ยืมของเพื่อนมา เห็นคีย์บอร์ดใหญ่ดีก็เลยอยากอัพบล็อกผ่านดูมั่ง อิอิ
ซึ่งบล็อกวันนี้ก็จะมาพูดค่ายของนักเรียนแผนการเรียนวิทย์-คอม ของโรงเรียนที่จะมีขึ้นในสัปดาห์ครับ


ในตอนที่ผมเข้ามาใหม่เป็นน้องม.4 นั้นก็มีค่ายเหมือนกัน ซึ่งตอนนั้นพี่ม.6 ที่เป็นวิทย์คอมรุ่น 2 ก็เป็นหัวหน้างานของค่ายครั้งนั้น พอเวลาผ่านผมก็ขึ้นมาเป็นพี่ใหญ่แทนแล้ว และก็กลายเป็นหัวหน้างานของค่ายครั้งนี้บ้าง
แต่ก่อนนั้น เวลาได้เห็นรุ่นพี่ที่ทำค่ายก็อยากเป็นคนทำบ้าง แต่พอได้มาทำจริง ๆ ก็เจอปัญหามากมายเลยครับ

เคยมีครั้งหนึ่งที่มีเพื่อนมาบ่น (จริง ๆ แล้วหลายครั้ง) ว่าทำไมปัญหามันเยอะเหลือเกืน ก็ได้แต่บอกไปว่า บางทีพอเราได้มาเป็นคนทำเอง เราจึงได้เห็นปัญหาจริง ๆ ว่ามันเป็นยังไง ปีก่อน ๆ เราเป็นแค่ผู้ดูจึงยังไม่เห็นปัญหาเหล่านั้น
ตอนนี้โดยรวมงานก็เสร็จไป 30 เอง แต่ก็จะพยายามต่อไปครับ


อีกอย่างนึงที่ผมกำลังหนักใจอยู่ในตอนนี้ก็คงจะเป็นการแสดงรอบกองไฟของรุ่นผม ที่ผมได้รับบทบาทที่แสนจะยิ่งใหญ่นั่นคือการแสดงเป็นอาจารย์คนสำคัญคนหนึ่ง ซึ่งมันไม่ใช่บทบาทสมมติ ทำให้เวลาแสดงเนี่ยมันจะเกิดการเปรียบเทียบระหว่างตัวจริงกับคนที่ผมแสดง ซึ่งมันก็ทำให้เป็นเรื่องยากครับ

ตามจริงก็อยากจะสปอยล์ละครรอบกองไฟของรุ่นผมซักหน่อย เพราะเนื้อหามันดราม่ามากครับ แต่ก็ถูกเพื่อนห้ามไว้ เพราะกลัวจะมีคนรู้เรื่องก่อน ขนาดทำงานที่ห้องคอมก็ยังต้องเอาบอร์ดมาปิดหน้าประตูที่เป็นกระจก
ไว้ และก็ยังมีรุ่นน้องมาแอบดูอีกด้วย ! เรียกได้เลยว่าแต่ละรุ่นไม่เคยยอมกันจริงๆ

ยังไงก็ถ้ามีเวลาในค่ายก็อาจจะมาเขียนไดอารี่ไว้ในนี้ด้วยแล้วกัน เริ่มชอบไอ้เจ้าเขียงเรืองแสงแล้วล่ะสิ พิมพ์มันมือมากเลย 5555